ஓம் ஸ்ரீ தத்வமஸி…

வார இறுதியில், காலையில் என் வீட்டு அருகில் உள்ள ஐயப்பன் கோவிலுக்கு போவது எனது வழக்கம். பெங்களுரில் உள்ள கேரளவாசிகளால் நடத்தப்படும் கோவில். பெங்களூர் குளிர் காற்றுடன், எப்பவும் சந்தன மனம் கமழும் அருமையான சாஸ்தா கோவில்.

பொதுவாக, காலை 10 மணிக்குள் கோவிலுக்கு சென்று விடுவேன். காரணம், அதற்கு மேல் சென்றால், பகல் பூஜைகள் ஆரம்பித்து விடும். அதன் பின், ஐயப்பனை அருகில் சென்று தரிசிக்க சுமார் 45 நிமிடங்கள் ஆகும். காரணம், பூஜை ஆரம்பித்த உடன் சன்னதியின் வெளியில் ஒரு கம்பி வைத்து அடைத்து விடுவார்கள். சில நாட்கள், நான் 10 மணிக்கு மேலும் கோவிலுக்கு போவதுண்டு. அப்பொழுதெல்லாம், வெளியில் இருந்து ஐயப்பனை தரிசித்துவிட்டு வந்து விடுவேன்.

இன்றும் தாமதமாகவே சென்றேன். பூஜை ஆரம்பித்து விட்டது. வெளியிலிருந்து கும்பிட்டுக் கொண்டு இருந்தேன். அப்பொழுது, அங்கு ஒரு குடும்பம், மணிகண்டனை பற்றிய பாடல்களை பாட ஆரம்பித்தது. 3 பேர், கணவன், மனைவி, அவரின் பெண். 3 பேரும் ஐயப்பன் பாடல்களை பாடினார். அதற்கு முன் அப்பாடல்களை எங்கும் கேட்டது இல்லை. 3 குரலில் எங்கும் பிசிர் தட்டாமல், ராகம் மாறாமல், அவர்கள் பாடிய பாடலைகளை கேட்டு, வெளியில் நின்று ஐயப்பனை அனைவரும் தரிசித்தோம். அந்த பாடல்களின் ரம்மியத்தை சொல்ல வார்த்தை இல்லை.

பூஜை முடிந்து வெளியில் இருந்தக் கூட்டம், தீபாராதனை எடுத்துக்கொள்ள அலை மோதி உள்ளே சென்றது (என்னையும் சேர்த்து). ஆனால், அந்தக் குடும்பம் யாருக்கும் நெரிசல் தராமல், சன்னதியின் ஓரத்தில் அமைதியாக நின்று ஐயப்பனை வேண்டிய வண்ணம் இருந்தனர்.

சாமியை தரிசனம் செய்து விட்டு அவர்கள் அருகில் சென்றேன். ‘பாட்டு ரொம்ப அருமையா இருந்துதுங்க…’ என்றேன். என்னை நோக்கி, கை கூப்பி அவர்கள் நன்றி சொல்லிய போது, அவர்களின் முகத்தில் இருந்த தெய்வீகம்…!! சாமியே சரணம்…!!!

அன்புடன்,
பி.கே.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s